کافه ی خیابان گوته

«کافه‌ی خیابان گوته»، رمانی نوشته حمیدرضا شاه‌آبادی، ادامه‌ای بر داستان رمان پیشین او، «دیلماج»، است. قهرمان اصلی، کیانوش مستوفی، نوه میرزا یوسف – شخصیت محوری دیلماج – روایتی پیچیده از زندگی خانوادگی، فعالیت‌های سیاسی و جستجوی شخصی را پیش می‌برد. داستان با نگاهی به گذشته‌های دور و نزدیک، از دوران قاجار و پهلوی تا سال‌های پس از انقلاب، زمان را درهم می‌آمیزد و بخشی از ماجراها را در خارج از ایران، به‌ویژه آلمان، دنبال می‌کند. شاه‌آبادی با ساختاری غیرخطی و کاوش در مفاهیمی چون خیانت، حافظه و انتقام، تصویری چندلایه از سرگشتگی‌های روشنفکری و تحولات تاریخی ایران ارائه می‌دهد.

«در کافه‌ای خلوت، زیر نور کم‌سوی لامپ‌ها، خاطرات مانند سایه‌هایی می‌آمدند و می‌رفتند؛ گاهی روشن، گاهی محو، اما همیشه سنگین بر دل.»