شاهزاده و گدا

رمان «شاهزاده و گدا»، نوشتهٔ مارک تواین، یکی از آثار کلاسیک و محبوب ادبیات آمریکا است که نخستین بار در سال 1881 منتشر شد. این رمان تاریخی و هجوآمیز، با نثری پرشور و طنز ظریف، داستان دو پسر کاملاً شبیه به هم را روایت می‌کند که در یک روز در لندن قرن شانزدهم به دنیا آمده‌اند: ادوارد تودور، شاهزادهٔ ولز و وارث تاج‌وتخت، و تام کنتی، گدایی فقیر از محله‌های پایین شهر. این دو در برخورد اتفاقی، از روی شیطنت و کنجکاوی لباس‌هایشان را عوض می‌کنند و این بازی کودکانه، به زودی به ماجرایی جدی تبدیل می‌شود. شاهزادهٔ واقعی، حالا در هیبت گدا، با واقعیت‌های تلخ زندگی مردم عادی، فقر، ظلم و بی‌عدالتی روبه‌رو می‌شود؛ در حالی که تام فقیر، در کاخ سلطنتی، با رسوم پیچیدهٔ دربار و مسئولیت‌های سنگین دست‌وپنجه نرم می‌کند. تواین از این موقعیت، برای نقد تند طبقات اجتماعی، نابرابری و ریاکاری‌های جامعه استفاده می‌کند و در عین حال، تصویری دلنشین از انسانیت، شجاعت و عدالت ترسیم می‌نماید. نشر افق این کتاب را با ترجمهٔ روان محسن سلیمانی منتشر کرده است.

«در روز پاییزی سرد و غم‌انگیزی در اوایل قرن شانزدهم، دو خانوادهٔ لندنی در دو نقطهٔ دورافتادهٔ شهر، پسرانی به دنیا آوردند که هر دو ناخواسته بودند. یکی از این خانواده‌ها بسیار ثروتمند بود و دیگری بسیار فقیر؛ یکی در کاخ زندگی می‌کرد و دیگری در کوچه‌ای کثیف و تنگ.

خانوادهٔ ثروتمند، خاندان تودور بود و نوزادشان، ادوارد، شاهزادهٔ ولز و وارث تاج‌وتخت انگلستان. همهٔ کشور آرزویش را داشتند و برای آمدنش شادی می‌کردند.

خانوادهٔ فقیر، خاندان کنتی بود و نوزادشان، تام، کسی او را نمی‌خواست. حتی مادرش هم در خواب‌هایش از شر او خلاص شدن را آرزو می‌کرد.

اما سرنوشت عجیبی در انتظار این دو کودک بود؛ سرنوشتی که قرار بود زندگی‌شان را برای همیشه به هم پیوند بزند.»