لالا رو دوست داره پانی! / پانی کوچولو

پانی کوچولو دیگه چشم‌هاش دارن بسته می‌شن… کلاه گل‌گلیش کج شده، گونه‌هاش از خستگی سرخ شدن و دستای کوچولوش آروم‌آروم شل شدن.

مامان میاد کنارش، کتاب «پانی کوچولو / لالا رو دوست داره پانی! » رو باز می‌کنه و با صدای نرم و لالایی‌مانند می‌خونه: «پانی جونم، خورشید خسته شد و رفت پشت کوه، گل‌ها چشماشونو بستن، پروانه‌ها خوابیدن رو برگا… حالا نوبت توئه، گلِ کوچولوی من.»

پانی توی تختش دراز کشیده، خرس عروسکی رو بغل کرده، یه خمیازه‌ی بزرگ می‌کشه و با صدای خواب‌آلود می‌گه: «مامان… ماه هم خوابش میاد؟» مامان لبخند می‌زنه و پیشونیش رو می‌بوسه: «آره عزیزم، ماه هم داره لالایی می‌خونه تا تو خواب ببینی.»

صفحه‌های کتاب پر از رنگ‌های ملایم و ستاره‌های ریز و درشته؛ هر صفحه یه لالایی کوچولو، هر تصویر یه آغوش گرم. تا آخرین صفحه که پانی دیگه کامل خوابش برده، نفس‌هاش آروم شده و لبخند کوچیکی گوشه‌ی لبش مونده.

این کتاب، بهترین لالایی تصویری برای بچه‌های نوپاست؛ یه سفر کوتاه و شیرین به سرزمین خواب، همراه پانی کوچولویی که همه دوستش دارن.

«پانی تو خوابش آروم زمزمه کرد: "شب بخیر گل‌ها… شب بخیر ماه… منم می‌رم تو خواب، تا فردا که باز بازی کنیم…"»