ماه و شش پنی

ماه و شش پنی رمانی مشهور از سامرست موام است که نخستین بار در سال 1919 منتشر شد و داستان آن از زندگی پل گوگن، نقاش نامدار فرانسوی، الهام گرفته است. موام در این اثر، در کنار پرداختن به زندگی هنرمندی سرکش و متفاوت، تصویری طنزآمیز و انتقادی از ارزش‌ها و قراردادهای اجتماعی طبقه متوسط در اوایل قرن بیستم ارائه می‌دهد. رمان، پرسش‌هایی درباره هنر، آزادی فردی و مرز میان نبوغ و بی‌اعتنایی به دیگران را پیش روی خواننده قرار می‌دهد.

داستان از نگاه راوی، نویسنده‌ای جوان و علاقه‌مند به ادبیات، روایت می‌شود. او از طریق آشنایی با همسر چارلز استریکلند وارد زندگی این مرد می‌شود؛ مردی که در ظاهر کارگزاری متمول و معمولی در لندن است و زندگی خانوادگی آرامی دارد، اما ناگهان همه چیز را رها می‌کند و برای دنبال کردن علاقه‌اش به نقاشی راهی پاریس می‌شود. راوی در جریان این ماجرا با شخصیتی پیچیده روبه‌رو می‌شود که چندان اهل توضیح دادن خود و احساساتش نیست و بیشتر از طریق رفتارهایش شناخته می‌شود.

استریکلند در پاریس زندگی دشواری را انتخاب می‌کند و خود را وقف نقاشی می‌سازد. او بی‌اعتنا به رفاه، اعتبار اجتماعی و انتظارات دیگران، مسیری را دنبال می‌کند که از نظر خودش ارزش زیستن دارد. روایت موام تنها به زندگی استریکلند محدود نمی‌شود و از خلال نگاه راوی، شخصیت‌های مختلف و واکنش‌های متفاوت آنان به انتخاب‌های او نیز به تصویر کشیده می‌شوند. همین شیوه روایت، به داستان امکان می‌دهد تا همزمان زندگی یک هنرمند غیرمتعارف و نگاه جامعه به فردی را نشان دهد که حاضر نیست مطابق قواعد رایج زندگی کند.

ماه و شش پشیز، رمانی درباره میل به رهایی و بهای سنگینی است که گاه برای دنبال کردن خواسته‌های شخصی پرداخته می‌شود. نثر روان، شخصیت‌پردازی دقیق و نگاه انتقادی سامرست موام به جامعه و انسان، این اثر را به یکی از آثار ماندگار ادبیات قرن بیستم تبدیل کرده است. این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های کلاسیک، داستان‌های شخصیت‌محور و آثاری که به رابطه میان هنر و زندگی می‌پردازند، انتخابی خواندنی است.

«من می‌خواستم نقاشی کنم. می‌خواستم نقاش شوم. همه چیز دیگر برایم بی‌اهمیت بود.»