ملاقات با خانم دوبلور

«ملاقات با خانم دوبلور»، مجموعه‌ای از ده داستان کوتاه نوشته بهزاد باباخانی، هر کدام با روایتی مستقل و جهانی متفاوت، به مضامین عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی می‌پردازد. تنوع در مضمون و ساختار، این مجموعه را به اثری چندلایه و جذاب بدل کرده است. نویسنده با جسارت در تجربه‌گری، در هر داستان ساختاری نو می‌آزماید و خواننده را با گونه‌های مختلف داستان کوتاه آشنا می‌کند؛ رویکردی که برای علاقه‌مندان به نویسندگی نیز الهام‌بخش است.

بیشتر داستان‌ها حول شکست در روابط عاطفی و عشقی می‌چرخند؛ این درونمایه در «تو از دکترها متنفری»، «بومرنگ»، «دشت بهشت»، «ملاقات با خانم دوبلور»، «خواب آخر» و «لطفاً در این مکان آشغال نریزید» برجسته است. حسرت، خیانت، درام‌های خانوادگی و مسائل اجتماعی نیز در دیگر داستان‌ها حضور دارند. باباخانی در برخی روایت‌ها به معضلات اجتماعی، به‌ویژه زندگی تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها، می‌پردازد که در «لطفاً در این مکان آشغال نریزید» به خوبی نمود یافته است.

دو داستان «برج‌ها با آپارتمان‌ها فرق ندارند» – با راوی کودک و زاویه دید اول‌شخص – و «مثل سیب» که موضوعی تکان‌دهنده درباره جهان کودکان و نوجوانان دارد، از سایر داستان‌ها متمایزند و حتی معصومیت کودکی را به چالش می‌کشند. شخصیت‌های مجموعه، موجوداتی دوگانه‌اند؛ به راحتی به سوی بدی می‌روند، اما گرایش به نیکی نیز در آن‌هاست، هرچند اغلب بریده و ناتوان از یافتن راه. نویسنده با کاوش عمیق در ذهن‌شان، نیت‌ها و انگیزه‌های درونی را آشکار می‌کند و تصویری واقعی و باورپذیر می‌آفریند.

فانتزی، رویا، روابط عاطفی، پدیده‌های اجتماعی و واقعیت‌های تلخ، همراه با طیفی گسترده از شخصیت‌ها، خواننده را در این مجموعه همراه می‌سازد. «ملاقات با خانم دوبلور» اثری تجربی و متنوع است که برای دوستداران داستان کوتاه فارسی گزینه‌ای ارزشمند به شمار می‌رود.

«وقتی صدای خانم دوبلور را شنیدم، انگار سال‌ها منتظر همین لحظه بودم؛ صدایی که کارتون‌های کودکی‌ام را زنده می‌کرد، اما حالا در واقعیت، تلخ‌تر از هر فیلمی بود.»