موجود دوست داشتنی (نمایشنامه) (نی)

«موجود دوست‌داشتنی» نمایشنامه‌ای کوتاه، لایه‌لایه و بسیار شخصی نوشتهٔ آی‌لا کریمیان است که در سال 1404 (2025 میلادی) توسط نشر نی در مجموعهٔ «جهان نمایش» (جلد 78) منتشر شد. این اثر با زبانی صمیمی، گاه تلخ و گاه طنزآمیز، به کاوش در روابط انسانی، هویت، عشق، تنهایی و بازی‌های ذهنی میان سه شخصیت اصلی می‌پردازد؛ جایی که مرز میان دوست‌داشتن واقعی، نیاز به دیده شدن و خودفریبی کم‌کم محو می‌شود.

داستان در فضایی محدود و تقریباً ایستا پیش می‌رود؛ گفت‌وگوهایی فشرده و گزاره‌های کوتاه که همچون تیغ‌های ظریف، لایه‌های پنهان احساسات را می‌شکافند. کریمیان با مهارت، از دیالوگ‌های روزمره اما پرمعنا استفاده می‌کند تا خواننده را به درون ذهن شخصیت‌ها ببرد – شخصیت‌هایی که همزمان عاشق، آسیب‌دیده، خودخواه و در جست‌وجوی تأیید هستند. عنوان «موجود دوست‌داشتنی» خود پارادوکسی را فاش می‌کند: آیا واقعاً دوست‌داشتنی هستیم، یا فقط می‌خواهیم این‌طور دیده شویم؟ نمایشنامه با لحنی که گاهی خنده‌دار، گاهی دردناک و گاهی تلخ است، ما را وادار به تأمل در روابطی می‌کند که اغلب در آن‌ها، دوست‌داشتن بیشتر به نیاز خودمان برمی‌گردد تا دیگری.

این اثر کوتاه (حدود 72 صفحه) اما متراکم، برای علاقه‌مندان به تئاتر معاصر ایرانی، نمایشنامه‌های روان‌شناختی و کسانی که به زبان دقیق و صمیمی درام علاقه‌مندند، خواندنی جذاب و ماندگار است. کریمیان در اینجا نشان می‌دهد که چگونه یک رابطهٔ ساده می‌تواند به آینه‌ای از پیچیدگی‌های وجود انسانی بدل شود.

«اسمشو خودم انتخاب کردم، اسم مسخره‌ای گذاشته بود، «مردن با قلب شکسته»، حالم به هم می‌خوره میم! حالم به هم می‌خوره وقتی چیزهای خارق‌العاده توی کلهٔ آدم‌های احمق شکل می‌گیرن، آدم‌های مسخره‌ای که اسم‌های مسخره انتخاب می‌کنن، آدم‌های احمقی که اصلا نمی‌فهمن چیزی که توی کله‌شون شکل گرفته خارق‌العاده‌ست…»