پنج نمایشنامه (بادبزن لیدی ویندرمیر، زن بی اهمیت، شوهر دلخواه، اهمیت ارنست بودن، سالومه)

هنریک ایبسن (1828–1906)، شاعر و نمایشنامه‌نویس نروژی، یکی از پایه‌های اصلی ادبیات مدرن به شمار می‌رود و تأثیر شگرف او بر نویسندگان پس از خود غیرقابل انکار است. شخصیت‌پردازی‌های دقیق و پرجزئیات در آثارش اغلب ریشه در حال‌وهوای روحی و تجربیات شخصی خود او داشت. دورهٔ اولیهٔ خلاقیت ایبسن با الهام از اسطوره‌ها و افسانه‌های نروژی همراه بود؛ آثاری که به زبان منظوم و با بیانی رمانتیک و شاعرانه نگاشته شدند و حال‌وهوای ملی‌گرایانه و حماسی داشتند. اما با تحولات اقتصادی و اجتماعی قرن نوزدهم، از جمله گسترش صنعت، فقر و نقدهای تند اجتماعی، آثار او دگرگون شد. در دورهٔ دوم، ایبسن از افسانه‌ها فاصله گرفت و جامعهٔ بحران‌زدهٔ اروپای مدرن را در مرکز توجه قرار داد؛ جایی که شخصیت‌ها از میان مردم عادی برمی‌خیزند و مسائل واقعی زندگی روزمره، اخلاقی و اجتماعی را به چالش می‌کشند. بسیاری از منتقدان بر این باورند که عصر ایبسن، یکی از درخشان‌ترین دوران نمایشنامه‌نویسی در اروپا بوده است.

«نورا: من دیگر نمی‌توانم با تو زندگی کنم. دیگر نمی‌توانم در این خانه بمانم. باید بروم... باید خودم را پیدا کنم.»