آبنبات هل دار

«آبنبات هل‌دار»، اثر طناز مهرداد صدقی، قصه‌ای شیرین و خنده‌دار از روزگار جنگ تحمیلی‌ست که از نگاه محسن، ته‌تغاری بازیگوش یک خانواده‌ی پنج‌نفره در بجنورد، روایت می‌شود. این داستان، با زبانی روان و طنزی دل‌نشین، زندگی مردمانی را به تصویر می‌کشد که در سایه‌ی امنیت مرزها، با صبوری و سادگی، لحظه‌های شاد و پرماجرا خلق می‌کردند. محسن، در محله‌ای قدیمی و زیر سایه‌ی محبت مادربزرگی مهربان، با شیطنت‌هایش از هر اتفاق ساده‌ای داستانی پرخنده می‌سازد؛ از رفتن به مدرسه و پخش کارت عروسی تا ماجراهای آش نذری. صدقی با قلم خود نشان می‌دهد که حتی در دل اضطراب جنگ، زندگی با لذت‌های کوچک مثل اولین تجربه‌ی سینما، تماشای تلویزیون رنگی یا خوراکی‌های نوستالژیک، رنگ و بوی شادی می‌گرفت. این کتاب، که توسط نشر سوره‌ی مهر منتشر شده، پنجمین جلد از مجموعه‌ی محبوب «آبنبات‌ها»ست و با طنزی ناب، خاطراتی زنده از دهه‌ی شصت را به نسل امروز هدیه می‌دهد.

«مامان‌گنده می‌گفت: 'محسن‌جان، این هل‌دارا رو بنداز دهنت، ببین چه مزه‌ای می‌ده!' منم یه دونه برداشتم، ولی چون عجله داشتم برم کوچه با بچه‌ها سیدی بازی کنم، یهو قورتش دادم! حالا فکر کن، وسط بازی یه دفعه هل‌دار گیر کرد تو گلوم، نه بالا می‌اومد، نه پایین می‌رفت! عباس آقا، بقال سر کوچه، تا منو دید گفت: 'پسر! تو که این‌قدر شیطونی، لااقل یه آبنبات درست حسابی بخور!' حالا خودمم نمی‌دونستم این ماجرا قراره چه داستانی بشه...»