من او / ادبیات امروز، رمان78

داستان «من او» نوشته رضا امیرخانی، روایتی است از زندگی علی فتاح، جوانی از خانواده‌ای ثروتمند و مذهبی که دل به مهتاب، دختر خدمتکار خانه‌شان می‌بندد. تم اصلی اثر، قصه عشق پاک میان علی و مهتاب است که با عناصری از سیاست و عرفان درهم تنیده می‌شود. نویسنده در بخشی از کتاب، به استقلال الجزایر اشاره دارد و آن را در کنار انقلاب ایران قرار می‌دهد. در خلال داستان، شخصیتی به نام درویش مصطفی ظاهر می‌شود که نمادی از حقیقت و آگاهی است و در لحظات سردرگمی به علی یاری می‌رساند. دو راوی در داستان حضور دارند: یکی خود نویسنده، رضا امیرخانی، و دیگری قهرمان داستان، علی فتاح؛ این دو، ماجراهای زندگی علی را از کودکی تا بزرگسالی بازگو می‌کنند. داستان در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی می‌گذرد و نویسنده به زیبایی توانسته تهران آن دوران و گویش مردم را توصیف کند.

«همه چیز می‌گذرد. اصلاً دنیا محل گذر است؛ گذرِ پامنار، گذرِ خان‌نائب، گذرِ قلی، گذرِ مستوفی، گذرِ لوطی‌صالح، گذرِ کریم‌رود! این یکی را از خودمان درآورده بودیم. کریم کنار بازارچه تنگش گرفته بود، به ما گفت آن طرف را نگاه کنید. تا ما سرمان را برگرداندیم، بی‌رودربایستی شلوارش را کشید پایین. لنگ و پاچه‌ی نی‌قلیانی‌اش را بیرون انداخت و کنار راسته‌ی ماست‌فروش‌های شاه‌پور شاشید. بعد هم گفت: «به قاعده‌ی یک رودخانه راحت شدم!» از آن به بعد به آن‌جا می‌گفتیم گذرِ کریم‌رود!»