آلن تو می توانی! / تامی الاغه و دوستانش

آلن کوچولو توی پارک ایستاده، توپ قرمز را محکم بغل کرده و با تمام قدرتش پرتاب می‌کند… ولی توپ فقط یه «پت!» کوچولو می‌کند و درست جلوی پاهاش می‌افتد. بچه‌های دیگه می‌خندن و می‌گن: «آلن توپو نمی‌تونه بندازه!» آلن گوش‌هاش قرمز می‌شه، دلش می‌خواد توپ رو بغل کنه و بره خونه.

ولی درست همون لحظه، سارا و تامی، دو تا دوست واقعی، می‌دون سمتش و با لبخند می‌گن: «یادت هست آلن؟ تو قبلاً هم خجالتی بودی، ولی تونستی با خانم کتی حرف بزنی و دوستش بشی! یادت هست شنا کردن رو چقدر ترس داشتی؟ ولی حالا مثل ماهی می‌شنافتی!»

سارا توپ رو می‌گیره و آروم می‌گه: «فقط یه کم دیگه تلاش کن… ما پشتتیم.» تامی هم دست می‌زنه و می‌گه: «تو می‌تونی آلن! ما باور داریم!»

آلن نفس عمیقی می‌کشه، یه بار، دو بار، ده بار پرتاب می‌کنه… توپ اول یه کم دورتر می‌ره، بعد یه کم دورتر… و یهو… هوووپ! توپ مثل ستاره رفت بالای سر همه و خیلی خیلی دور افتاد!

بچه‌هایی که قبلاً می‌خندیدن، حالا جیغ می‌کشن و دست می‌زنن: «وای آلن! تو بهترینی!» آلن با چشم‌های براق به سارا و تامی نگاه می‌کنه، می‌پره بغلشون و می‌گه: «دیدین؟ من تونستم… چون شما بهم باور داشتین!»

این کتاب قشنگ و پرامید «آلن تو می‌توانی»، به بچه‌ها یاد می‌ده که هر مهارتی اولش سخته، ولی با یه کم تلاش، یه کم صبر و چند تا دوست مهربون که بگن «تو می‌تونی»، هیچ‌چیز غیرممکن نیست!

«آلن توپ رو دوباره گرفت، به آسمون نگاه کرد و با لبخند گفت: "من می‌تونم… هر چیزی که بخوام!" و توپ مثل یه ستاره‌ی دنباله‌دار رفت تا آخر پارک!»