جهاندختم

آهسته کنارم نشست. نگاهش را به من دوخت و من نگاهم را به سمت سیب های رقصان روی آب کشاندم. 

آرزوی امسالت رو بهم نگفتی اما من آرزوم رو بهت می گم جهاندخت.. به چشمان کشیده ام زل زد و من سر به زیر انداختم از نفس گیری چشمانش.

می دونی آرزوی من چیه؟ آرزوی من اینه که صاحب گردنبد فروهر توی گردنت بشم.

نفس در سینه ام حبس شد. صدای مردانه ی خش دارش قلبم را به لرزه درآورده بود و من آرزوی امسالش بود؟!