دست بد

«دست بد»، رمانی جنایی و پلیسی نوشته‌ی شهریار وقفی‌پور، اثری متفاوت و روشنفکرانه است که از ساختار کلاسیک این ژانر فاصله می‌گیرد و با ارجاعات گسترده‌ی بینامتنی و مایه‌هایی از رئالیسم جادویی، خشونت و آمیختگی واقعیت و فانتزی به سبک پست‌مدرن، خواننده را به چالش می‌کشد. در این رمان، حوادث به شیوه‌ای نامتعارف رخ می‌دهند و حواشی اغلب بر وقایع اصلی پیشی می‌گیرند؛ مضمون اصلی نیز تنهایی ذاتی انسان در جهان معاصر است. صحنه‌ی مرکزی داستان، مرگ دلخراش یک دختر جوان عکاس در باغی به نام باغ گیلاس است که در ظاهر، سگ‌های وحشی او را تکه‌پاره کرده‌اند – رویدادی که موتور معما و جست‌وجوی کارآگاه را به حرکت درمی‌آورد.

وقفی‌پور خود را اسیر چارچوب‌های سنتی رمان پلیسی نکرده و با تغییر ساختار، شخصیت‌پردازی کارآگاه و قاتل، و زبانی نوآورانه، تجربه‌ای تازه در ادبیات جنایی ایران خلق کرده است. او درباره‌ی رمان می‌گوید: «زمانی که مشغول نوشتن این رمان بودم به ادبیات و رمان پست‌مدرن، بینامتنیت بسیار علاقه داشتم و در این اثر نیز تکنیک‌های این شیوه‌ی نوشتن غالب است. در بخش نخست، به سفر پیدایش توجه داشته‌ام و هریک از شخصیت‌هایی که یاد می‌شود، ریشه در آن دارند.»

«دست بد» علی‌رغم پیچیدگی‌های پست‌مدرن، لذت معمول قصه‌ی پلیسی – معما و پلات پرکشش – را حفظ کرده و برای علاقه‌مندان به ژانر جنایی، گزینه‌ای جذاب و متفاوت به شمار می‌آید.

«شب در باغ گیلاس سنگین بود و مه مثل پرده‌ای سفید همه چیز را می‌پوشاند. دختر جوان روی زمین افتاده بود، بدنش پاره‌پاره، و سگ‌ها از دور نگاهی می‌انداختند و می‌رفتند. کارآگاه ایستاد و به ردپاها نگاه کرد؛ نه فقط رد سگ‌ها، بلکه چیزی دیگر، چیزی که از عمق تنهایی انسان می‌آمد و فریاد می‌زد.»