«روز هزار ساعت دارد»، رمانی نوشته فریدون حیدری ملکمیان، یکی از آثار برجسته ادبیات تألیفی دو دهه اخیر ایران است که نخستین بار در دهه هشتاد منتشر شد و در سال 1403 با ویراستی تازه دوباره به چاپ رسید. این اثر، نمونهای درخشان از ادبیات اقلیمی به شمار میرود و نویسنده با خلق فضایی انتزاعی و شاعرانه، پیچیدگیهای روابط انسانی، تأثیر فرهنگ بومی و دغدغههای مهاجرت را کاوش میکند.
حیدری ملکمیان، با زبانی متفاوت و آهنگین، داستان را پیش میبرد؛ ترکیبی از فارسی معیار، کلاسیک و دیلمی که واژهها و اصطلاحات محلی را در خود جای داده است. جملات کوتاه و بلند، ضرباهنگی متناسب با فضا میآفرینند: گاه آرام و تأملبرانگیز، گاه پرتنش و هیجانانگیز. این زبان ویژه، رمان را در لایهای از وهم و رویا غوطهور میکند و ممکن است خوانندگان عجول را به چالش بکشد، اما برای علاقهمندان به روایتهای عمیق، تجربهای مسحورکننده است.
راوی، در روزی شوم در ملکمیان زاده میشود و سرنوشتی چون درویشان دنیاگرد دارد؛ نوشتن به سبک دعانویسان و پیشگویان. داستان، از مهاجرت اجباری و جستجوی آرامش در غربت میگوید و در سطوح عمیقتر، بنمایههایی اسطورهای را آشکار میکند. ادبیات اقلیمی در این رمان، با تمرکز بر ویژگیهای جغرافیایی، فرهنگی و اجتماعی منطقه، نه تنها زندگی و باورهای مردمان را بازتاب میدهد، بلکه میراث هویتی آنها را حفظ میکند.
«روز هزار ساعت دارد» روایتی شاعرانه و متفاوت است که علاقهمندان به رمانهای اصیل و اقلیمی فارسی را مجذوب خود میسازد.
«در آن روز شوم که به دنیا آمدم، آسمان ملکمیان سنگین بود و باد از کوهها زمزمهای دیلمی میآورد؛ انگار زمان کش آمده بود و هر روز، هزار ساعت داشت.»
| نویسنده | فریدون حیدری ملک میان |
|---|---|
| ناشر | افق |
| سال انتشار | 1387 |
| تعداد صفحه | 159 |
| قطع | رقعی |
| شابک | 9789643695262 |
| نوع جلد | نرم |
افق 
هنوز هیچ نظری برای این محصول ثبت نشده است.