نامه های پاپا / مخلص گرترود استاین هم هستیم!

نامه‌ها زنده‌اند؛ نفس می‌کشند و گاه روایتی از تلاطم‌های ناشناخته و عمیق روح را بازگو می‌کنند، از جایی دست‌نیافتنی در درون. نامه‌ها نوشته‌هایی بی‌قاعده‌اند، که می‌توانند تنها دو کلمه برای جویای حال کسی باشند یا بیان احساساتی چون عشق، خشم، یا اندوهی فراموش‌شده در گذر زمان.

کتاب «نامه‌های پاپا – مخلص گرترود استاین هم هستیم!»، مجموعه‌ای از نامه‌نگاری‌های ارنست همینگوی است که در دوره‌های گوناگون زندگی و حالات روحی متفاوت نوشته شده‌اند و به مقصدی مشخص فرستاده شده‌اند.

همنیگوی در این نامه‌ها، گویی قواعد همیشگی داستان‌نویسی‌اش را کنار گذاشته و حرف‌هایش را بی‌پرده بیان کرده است. این مجموعه پنج گیرنده اصلی دارد که هر کدام به نوعی با دغدغه‌ها یا دیدگاه‌های همینگوی همخوانی داشته‌اند یا در تضاد بوده‌اند.

نامه‌های همینگوی صریح و بی‌پروا هستند و با نگاهی دقیق‌تر، ریشه در باورها و اعتقاداتی دارند که در لایه‌های پنهان داستان‌هایش از آن‌ها دوری جسته است.

با خواندن مکرر این نامه‌ها، درمی‌یابیم که پشت ظاهر ادبی و ژست‌های روشنفکرانه نویسندگی، گاه کودکی هراسان از بی‌رحمی جهان پنهان است و گاه انسانی که تنها آرامش و صلح می‌جوید. ارنست همینگوی، که ترکیبی از این چهره‌هاست، در این نامه‌ها با ویلیام فاکنر، جان دوس‌پاسوس، اسکات فیتزجرالد، شروود اندرسون و مکسول پرکینز گفت‌وگو کرده و پاسخ‌هایشان را دریافت کرده است. او در این مکاتبات از ناراحتی‌ها، دلتنگی‌ها، باورها و ارزش‌هایی سخن گفته که در داستان‌هایش به راحتی قابل درک نبودند.

این افراد، چهره‌های تأثیرگذار در زندگی و حرفه همینگوی بودند که هر کدام به شکلی با یکدیگر پیوند داشتند، و در دوره‌ای، خود همینگوی نقطه مرکزی این ارتباطات به شمار می‌رفت.

«از حرف‌هایت این‌طور به نظر می‌رسد که حسابی شیفتهٔ مسیح باشی. اینجا، تو این مدت، کلی اتفاق افتاده. گرترود استاین و من مثل دو تا برادر هستیم و کلی می‌بینمش.»