موشی و خودش

موشی کوچولو گاهی خیلی خوشحال می‌شود، گاهی خیلی عصبانی، گاهی دلش می‌گیرد و گاهی هم حسابی می‌ترسد. مثل همه‌ی بچه‌ها، احساساتش مثل موج‌های بزرگ می‌آیند و می‌روند و موشی نمی‌داند با این موج‌ها چه کند؛ تا اینکه یک روز…

کتاب «موشی و خودش»، با قلم ساده و مهربان کرنلیا ماد اسپلمن و ترجمه‌ی روان هایده کروبی، مثل یک دوست صمیمی کنار بچه‌ها می‌نشیند و به آن‌ها یاد می‌دهد که:

عصبانی بودن اشکالی ندارد، فقط باید یاد بگیریم نفس عمیق بکشیم و دست‌هامون رو آروم کنیم. غمگین بودن هم طبیعیه، گاهی فقط یک آغوش یا یه گریه‌ی کوچولو همه‌چیز رو بهتر می‌کنه. ترسیدن هم که خیلی عادیه؛ می‌تونیم به ترس‌هامون اسم بذاریم، بهشون لبخند بزنیم و بگیم: «می‌دونم هستی، ولی من از تو قوی‌ترم!»

این کتاب 24 صفحه‌ای تمام‌رنگی از انتشارات نردبان، با تصاویر گرم و دوست‌داشتنی، به بچه‌های کوچک یاد می‌دهد که احساسات مثل مهمون‌های خانه‌ی قلبشون هستن؛ نه بده، نه خوب، فقط مهمونن. و ما می‌تونیم یاد بگیریم چطور بهشون خوشامد بگیم و وقتی لازم شد، بدرقه‌شون کنیم.

«موشی نفس عمیقی کشید و به دلش گفت: "من همه‌ی احساس‌هاتو دوست دارم، حتی اونایی که یه کم بزرگ و ترسناکن… چون با هم هستیم، همیشه می‌تونیم لبخند بزنیم!"»