گیسوف

«گیسوف»، مجموعه‌داستانی از مرتضی کربلایی‌لو – نویسنده‌ی تبریزی متولد 1356، برنده‌ی جایزه‌ی هوشنگ گلشیری، مهرگان و جوایز معتبر ادبی دیگر – شامل نه داستان کوتاه است که به مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران معاصر می‌پردازد. هر روایت، حال‌وهوایی متمایز دارد و نویسنده در هر یک، تجربه‌ای نو می‌زند: از عشق و پس‌زمینه‌های اسطوره‌ای-تاریخی الهام‌گرفته از جیمز جویس، تا کاوش‌های روزمره و درونی. داستان‌های «داوود» و «مسیح»، با ارجاع به پیامبران داوود و عیسی، با نگاهی حساس به موسیقی و جایگاه زنان، لایه‌های عمیقی می‌کاوند. در «داوود»، سوژه‌ای بکر در فضای تبریزِ زنده و باورپذیر، با شخصیت‌پردازی قوی، پیرنگی محکم می‌سازد. «باد شهریار» و «بنچاق تارکوفسکی» بر عناصر باد و آب تکیه دارند و به تجربه‌های سیاسی تلخ دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه می‌پردازند. «برف‌گینه» و «تزکیه»، روایتی گله‌مندانه از زوال سنت‌های حوزه‌ی علمیه و غلبه‌ی روزمرگی بر زندگی طلبه‌هاست؛ تجربه‌ای زیسته از نویسنده که خود درس‌خوانده‌ی حوزه است. «دو شبح»، با هزارتوی جنگل‌های شمال به مثابه‌ی درونیات، به مسائل زنان می‌نگرد و «صفرا»، عاشقانه‌ای متفاوت با فضایی متمایز. کربلایی‌لو در هر اثر، زبانی خاص و فضاها و شخصیت‌های تازه می‌آفریند؛ هرچند گاه برای برخی خوانندگان، دشوار و سخت‌خوان است. «گیسوف»، مجموعه‌ای با روایت‌های جذاب و فضاهای گوناگون، گزینه‌ای دلپذیر برای دوستداران داستان‌های نوآورانه است.

«در کافه، گیسوف را دیدم؛ موهایش مثل گیسوی باد در باد شهریار می‌رقصید. گفت: بنویس، اما نه از ما، از آن چیزی که میانمان گم شده؛ مثل بنچاقی که تارکوفسکی گم کرد.»