جهان نمایش 15 / بانویی از تاکنا (نشر نی)

نمایشنامه «بانویی از تاکنا» نوشته ماریو بارگاس یوسا، نویسنده برنده جایزه نوبل ادبیات، از متفاوت‌ترین آثار او در حوزه ادبیات نمایشی به شمار می‌رود. یوسا در این اثر، مرز میان خاطره، واقعیت و خیال را از میان برمی‌دارد و با تلفیق عناصر خودزندگی‌نامه‌ای و نمایشی، روایتی تأثیرگذار درباره گذر زمان، کهن‌سالی، هویت و آفرینش هنری خلق می‌کند. این نمایشنامه، مخاطب را به سفری میان گذشته و اکنون می‌برد و نشان می‌دهد که چگونه خاطرات و تجربه‌های شخصی می‌توانند به ماده اولیه خلق ادبی تبدیل شوند.

داستان نمایشنامه با الهام از شخصیت «مامانی» و خاطرات دوران کودکی نویسنده شکل گرفته است. یوسا با نگاهی ظریف و انسانی، به مفاهیمی همچون غرور، سرنوشت، فراموشی و پیوند میان زندگی و داستان‌پردازی می‌پردازد. «بانویی از تاکنا» تنها روایتی از زندگی یک شخصیت نیست، بلکه تأملی عمیق درباره چگونگی شکل‌گیری داستان‌ها و دشواری فرآیند آفرینش ادبی است؛ موضوعی که برای علاقه‌مندان به ادبیات و هنر نمایش، جذابیتی ویژه دارد.

این نمایشنامه در دو پرده و با حضور 9 شخصیت نوشته شده و از همان آغاز، با توصیف دقیق صحنه و فضای نمایشی، مخاطب را به جهان اثر دعوت می‌کند. نثر روان و چندلایه ماریو بارگاس یوسا، در کنار پرداخت هنرمندانه شخصیت‌ها، «بانویی از تاکنا» را به اثری خواندنی برای دوستداران نمایشنامه‌های مدرن و ادبیات آمریکای لاتین تبدیل کرده است.

«بانویی از تاکنا» اثری است که ضمن روایت داستانی انسانی و تأمل‌برانگیز، پرسش‌هایی بنیادین درباره خاطره، تخیل و ماهیت نوشتن مطرح می‌کند. این نمایشنامه نشان می‌دهد که آفرینش ادبی، برخلاف بسیاری از مهارت‌های دیگر، هرگز به عادتی ساده و تکراری تبدیل نمی‌شود و هر بار، تجربه‌ای تازه و دشوار است.

«پزشک پنجاه آپاندیس را درمی‌آورد، دویست لوزه را جراحی می‌کند، هزار جمجمه را می‌شکافد و بعد از مدتی دیگر چشم‌بسته هم می‌تواند همه این کارها را انجام دهد، این‌طور نیست؟ پس چرا بعد از نوشتن پنجاه یا حتی صد داستان، نوشتن باز هم مثل روز اول سخت و ناممکن است؟ حتی بدتر از روز اول! هزار مرتبه بدتر از روز اول!»