خانه ی خواب

رمان «خانه خواب» نوشته جاناتان کو، نخستین بار در سال 1997 منتشر شد. این اثر با تلفیق طنز تلخ، رازآلودگی و نگاهی روان‌شناختی، داستان گروهی از دانشجویان را روایت می‌کند که زندگی‌شان در عمارتی قدیمی و اسرارآمیز به نام «اش داون» به یکدیگر گره خورده است. این ساختمان که یادگاری از دوران ویکتوریا است، با فضای تاریک و دلگیر خود، نقشی مهم در شکل‌گیری حال‌وهوای داستان دارد.

ماجرا از دو دوره زمانی متفاوت می‌گذرد و به زندگی شخصیت‌هایی می‌پردازد که در اوایل دهه 1980 در این عمارت سکونت داشتند. اش داون که زمانی خوابگاه دانشگاهی بود، در ادامه به مرکزی برای مطالعه و پژوهش درباره اختلال‌های خواب تبدیل می‌شود؛ مرکزی که گرگوری دادن، پزشکی با رفتارهای سادیستی و از دانشجویان سابق این مکان، آن را اداره می‌کند. بازگشت به گذشته و پیوند میان رویدادهای سال‌های مختلف، به‌تدریج لایه‌های پنهان روابط شخصیت‌ها را آشکار می‌سازد.

در تابستان سال 1994، اتفاقاتی غیرمنتظره بار دیگر پای دادن را به زندگی آشنایان قدیمی‌اش باز می‌کند. سارا، دوست دوران دانشجویی او که به حمله‌های ناگهانی خواب مبتلاست، اکنون در مدرسه‌ای در لندن تدریس می‌کند. تری، منتقد سینما، از بی‌خوابی رنج می‌برد و تحت نظر دادن قرار دارد. رابرت، دوست دوران دانشجویی تری نیز همچنان با علاقه‌ای قدیمی و یک‌طرفه به سارا زندگی می‌کند. جاناتان کو با کنار هم قرار دادن این شخصیت‌ها، به موضوعاتی چون خواب و بیداری، عشق و تنهایی، خاطرات گذشته و پیچیدگی روابط انسانی می‌پردازد و روایتی چندلایه و تأمل‌برانگیز خلق می‌کند.

«خواب، گاهی پناهگاهی است از آنچه در بیداری گریزی از آن نیست.»