«زن ماشینی» (Machinal)، نمایشنامهای پیشگام اکسپرسیونیستی نوشتهٔ سوفی تردول، نمایشنامهنویس و روزنامهنگار آمریکایی، برای نخستینبار در سال 1928 روی صحنه رفت. این اثر با الهام از یک پروندهٔ واقعی جنایی، اما فراتر از بازسازی آن، به کاوشی عمیق در فشارهای اجتماعی، انتظارات ظالمانهٔ جنسیتی و غیرانسانی شدن انسان در دنیای مدرن میپردازد. نمایشنامه در نه اپیزود (قسمت) ساختاربندی شده و زندگی زنی جوان و بینام را – که اغلب «زن جوان» خوانده میشود – دنبال میکند؛ زنی حساس که در برابر نقشهای از پیش تعیینشدهٔ جامعه، از کارمندی مکانیکی گرفته تا همسری اجباری و مادری ناخواسته، احساس خفگی و بیگانگی میکند. تردول با استفاده از تکنیکهای اکسپرسیونیستی مانند دیالوگهای تکهتکه، صداهای ماشینوار، ریتم تکراری و طراحی صحنهٔ مکانیزه، جهان بیرونی را به عنوان استعارهای برای زندان درونی شخصیت اصلی به تصویر میکشد. مضامین اصلی اثر شامل انزوا، محدودیتهای اجتماعی بر زنان، تأثیر ویرانگر مدرنیته و صنعتیشدن بر روح انسانی، و جستجوی ناامیدانهٔ آزادی فردی است. زن جوان همچون چرخدندهای در ماشین بزرگ جامعه دیده میشود؛ جایی که استقلال شخصی فدای کارایی و هنجارهای مردسالارانه میگردد. این نمایشنامه نه تنها نقدی تند بر جامعهٔ دههٔ 1920 آمریکاست، بلکه همچنان در دنیای امروز – با فشارهای مشابه بر هویت و آزادی فردی – طنینانداز و تکاندهنده باقی مانده است. تردول از طریق این اثر، مخاطب را به تأمل در هزینهٔ انطباق کورکورانه و میل ذاتی انسان برای تعیین سرنوشت خویش وا میدارد.
«زن جوان: پوست آدم نباید اینجوری جمع بشه... وقتی نزدیکش میشه... نباید اینجوری بشه... درسته؟»
| نویسنده | سوفی تردول |
|---|---|
| مترجم | حسین شیرزادی |
| ناشر | نشر نی |
| سال انتشار | 1403 |
| تعداد صفحه | 143 |
| قطع | رقعی |
| شابک | 9786220606635 |
| نوع جلد | نرم |
نشر نی 
هنوز هیچ نظری برای این محصول ثبت نشده است.