زوال شادمانی

برای انتشار در سایت، متن را به این شکل بازنویسی و ویرایش کرده‌ام. چند مورد نادرست نیز اصلاح شده است؛ از جمله اینکه داستان درباره یک خانواده کره‌ای-آمریکایی است و شخصیت یوجین دچار سندرم آنجلمن و اوتیسم است، اما روایت وارد جزئیات افشاکننده داستان نشده است. (WLRN)

رمان «زوال شادمانی» نوشته انجی کیم، نویسنده کره‌ای-آمریکایی، نخستین بار در سال 2023 منتشر شد و خیلی زود توجه علاقه‌مندان داستان‌های معمایی و روان‌شناختی را به خود جلب کرد. این اثر که در فضایی آکنده از تعلیق و ابهام روایت می‌شود، فراتر از یک معمای صرف است و پرسش‌هایی عمیق درباره ارتباط انسانی، خانواده، زبان و درک متقابل را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. (Berkeley Law)

همه‌گیری کووید-19 یکی از تأثیرگذارترین رخدادهای قرن بیست‌ویکم بود؛ رخدادی که نه‌تنها زندگی روزمره انسان‌ها را دگرگون کرد، بلکه به موضوع بسیاری از آثار ادبی و هنری نیز تبدیل شد. انجی کیم در «زوال شادمانی» مستقیماً به روایت همه‌گیری نمی‌پردازد، اما با انتخاب دوران قرنطینه به‌عنوان پس‌زمینه داستان، فضایی خلق می‌کند که در آن تنهایی، اضطراب و روابط خانوادگی بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می‌دهند.

راوی داستان، میا پارکسون، دختری بیست‌ساله و تحلیل‌گر است که عادت دارد برای هر اتفاقی توضیحی منطقی پیدا کند. زندگی خانواده او در یکی از روزهای تابستان 2020 دستخوش بحرانی ناگهانی می‌شود؛ زمانی که پدر خانواده برای پیاده‌روی به همراه پسر کوچکش، یوجین، از خانه خارج می‌شود و بازنمی‌گردد. یوجین که تنها شاهد ماجراست، به دلیل شرایط خاص خود قادر نیست آنچه رخ داده را به‌سادگی برای دیگران توضیح دهد و همین موضوع بر پیچیدگی ماجرا می‌افزاید. (angiekimbooks.com)

با آغاز جست‌وجوها و ورود پلیس به پرونده، اعضای خانواده ناچار می‌شوند گذشته و روابط خود را از زاویه‌ای تازه بررسی کنند. نویسنده با مهارتی چشمگیر، روایتی پرکشش و چندلایه خلق کرده که در آن هر سرنخ، پرسش‌های تازه‌ای را به وجود می‌آورد. در کنار جنبه معمایی داستان، توجه ویژه رمان به مسئله ارتباط، سوءبرداشت‌های انسانی و نگاه جامعه به افرادی که شیوه متفاوتی برای برقراری ارتباط دارند، به آن عمق و ارزش بیشتری بخشیده است.

«زوال شادمانی» اثری است که مرز میان تریلر روان‌شناختی، درام خانوادگی و رمان اندیشه‌ورز را درهم می‌آمیزد. انجی کیم با نثری روان و شخصیت‌پردازی دقیق، داستانی خلق کرده که هم مخاطب را تا آخرین صفحات با خود همراه می‌کند و هم او را به تأمل درباره معنای خوشبختی، شناخت دیگران و محدودیت‌های زبان وادار می‌سازد. علاقه‌مندان داستان‌های معمایی و روان‌شناختی، به‌ویژه آثاری که در کنار تعلیق، لایه‌های اجتماعی و انسانی پررنگی دارند، از مطالعه این رمان لذت خواهند برد.

«همیشه تصور می‌کنیم اگر کسی نتواند حرف بزند، پس نمی‌تواند آن‌گونه که ما فکر می‌کنیم بیندیشد. اما شاید مشکل از ناتوانی او در بیان نباشد؛ شاید مشکل از ناتوانی ما در شنیدن باشد.»