کتاب حاضر به بررسی وضعیت سینمای ایران در دوران پس از انقلاب اسلامی میپردازد و تلاش میکند روند شکلگیری، تثبیت و تحول این هنر-صنعت را در سالهای پرتنش آغازین انقلاب تا دورههای بعدی با نگاهی تحلیلی واکاوی کند. نویسنده با طرح این پرسش بنیادین که آیا سینما در ساختار جدید سیاسی و فرهنگی میتواند به حیات خود ادامه دهد یا نه، فضای اولیهای را ترسیم میکند که در آن، آینده هنر هفتم با تردیدها و چالشهای جدی روبهرو بوده است.
در سالهای ابتدایی پس از انقلاب، سینما برای بخشی از جامعه و جریانهای فکری، هنری وارداتی و مسئلهساز تلقی میشد و همین امر سبب شده بود که سرنوشت آن در نظام جدید، محل بحث و مناقشه باشد. کتاب نشان میدهد که این نگرانیها، از یکسو با محدودیتها و تغییرات ساختاری همراه بود و از سوی دیگر با تلاش سینماگران برای حفظ و تداوم تولید آثار سینمایی مواجه شد.
با گذشت کمتر از یک دهه، سینمای ایران توانست حضور خود را در عرصههای بینالمللی تثبیت کند و در جشنوارهها و محافل معتبر جهانی جایگاهی قابل توجه به دست آورد. نویسنده این روند را نتیجه مجموعهای از تلاشها، سازگاریها و بازتعریفهای مداوم در شیوه تولید و بیان سینمایی میداند؛ فرایندی که در آن سینماگران ایرانی توانستند میان شرایط جدید و نیازهای هنری خود نوعی تعادل برقرار کنند.
کتاب همچنین به چالشها، فرصتها و مسیرهای طیشده در این دوران میپردازد و نشان میدهد که بقای سینما در ایران نه یک امر ساده و بدیهی، بلکه حاصل مجموعهای پیچیده از تصمیمها، سیاستگذاریها و تلاشهای فردی و جمعی بوده است. این اثر با رویکردی تاریخی-تحلیلی، تحولات سینمای ایران را در بستر اجتماعی و فرهنگی آن مورد بررسی قرار میدهد.
«سینما در این دوران نه تنها با مسئله بقا روبهرو بود، بلکه باید دوباره تعریف میشد؛ در مرز میان محدودیت و امکان.»
| نویسنده | احمد طالبی نژاد |
|---|---|
| ناشر | روزنه |
| سال انتشار | 1397 |
| تعداد صفحه | 296 |
| قطع | وزیری |
| شابک | 9789643342968 |
| نوع جلد | نرم |
روزنه 
هنوز هیچ نظری برای این محصول ثبت نشده است.