ایتان فروم / عاشقانه های کلاسیک 16

«ایتان فروم»، رمانی کوتاه و تأثیرگذار نوشته‌ی ادیت وارتون، نویسنده‌ی برجسته‌ی آمریکایی، است که نخستین بار در سال 1911 منتشر شد. این اثر، که از آثار متفاوت وارون در مقایسه با داستان‌های اجتماعی شهری اوست، در دل روستایی سرد و خشن نیوانگلند جریان دارد و با استفاده از دو شیوه‌ی روایت – اول شخص در مقدمه و پایان (از زبان راوی ناشناس) و دانای کل در بخش اصلی – داستان زندگی ایتان فروم را بازگو می‌کند؛ مردی کشاورز، ساکت و جداافتاده که زخم‌های گذشته و تصادفی تلخ او را برای همیشه لنگ و تنها کرده است. ایتان در ازدواجی سرد و بدون عشق با زنی بیمار و غرغرو به نام زینا گرفتار است تا اینکه متی سیلور، دخترعموی جوان و پرجنب‌وجوش زینا، به خانه‌شان می‌آید و جرقه‌ی عشقی ممنوعه میان ایتان و متی زده می‌شود. این عشق، که می‌توانست نجات‌بخش باشد، به آینه‌ای سیاه از گذشته و محدودیت‌های زندگی او بدل می‌گردد و تصمیمات ناگزیرشان به تراژدی‌ای عمیق و ویرانگر ختم می‌شود. وارتون با زبانی ساده اما پراحساس، تم‌هایی چون عشق ناکام، وظیفه، انزوا، سرنوشت و فشارهای اجتماعی را در فضایی زمستانی و خفقان‌آور کاوش می‌کند و اثری خلق کرده که یکی از غم‌انگیزترین داستان‌های عشق ممنوعه در ادبیات کلاسیک آمریکایی به شمار می‌رود.

«روستا زیر دو فوت برف خوابیده بود، با توده‌های برفی در گوشه‌های بادگیر. آسمان آهنین بود و ستارگان دب اکبر مانند یخ‌های آویزان می‌درخشیدند و شکارچی آتش سرد خود را می‌افشاند. ماه غروب کرده بود، اما شب چنان شفاف بود که نمای سفید خانه‌ها میان درختان افرا خاکستری به نظر می‌رسید، بوته‌ها لکه‌های سیاه بر برف می‌زدند و پنجره‌های زیرین کلیسا پرتوهای زرد نوری را تا دوردست‌های بی‌پایان برفی می‌تاباندند.»