مستغلات

هانری میشو، شاعر، نویسنده و نقاش برجسته بلژیکی، از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات و هنر قرن بیستم به شمار می‌رود. او به زبان فرانسوی می‌نوشت و در سال‌های بعد تابعیت فرانسه را نیز دریافت کرد. میشو بیش از هر چیز به دلیل جهان منحصربه‌فرد و سبک رازآلود آثارش شناخته می‌شود؛ آثاری که اغلب مرزهای میان شعر، روایت، رؤیا و تجربه‌های ذهنی را درهم می‌شکنند. نوشته‌های او با ساختارهای غیرمتعارف، تصاویر شگفت‌انگیز و فضایی گاه وهم‌آلود و پیش‌بینی‌ناپذیر، جایگاهی ویژه در ادبیات مدرن اروپا یافته‌اند.

کارنامه هنری میشو تنها به شعر محدود نمی‌شود و مجموعه‌ای گسترده از شعر، سفرنامه، نثر ادبی و نقد هنری را در بر می‌گیرد. او در طول زندگی خود سفرهای فراوانی به کشورهای مختلف، از جمله چین، ژاپن و هند، انجام داد و آشنایی نزدیکش با فرهنگ‌های آسیایی تأثیری عمیق بر جهان فکری و هنری او گذاشت. آموزه‌های بودیسم، هنر خوشنویسی شرق و نگرش‌های فلسفی آسیایی از جمله عناصر مهمی هستند که در شعرها و نقاشی‌های او بازتاب یافته‌اند. میشو همچنین در بخشی از زندگی خود به تجربه آگاهانه حالات دگرگون‌شده ذهن پرداخت؛ تجربه‌هایی که الهام‌بخش برخی از شناخته‌شده‌ترین آثارش شدند.

توانایی میشو در خلق جهانی کاملاً شخصی و مستقل باعث شده است او را یکی از اصیل‌ترین و نوآورترین هنرمندان روزگار خود بدانند. اهمیت آثارش تنها به ادبیات محدود نماند و نقاشی‌های او نیز مورد توجه گسترده قرار گرفتند؛ تا جایی که در سال 1978 نمایشگاه‌هایی از آثارش در موزه هنر مدرن پاریس و همچنین موزه گوگنهایم نیویورک برگزار شد. مجموعه «مستغلات» گزیده‌ای از اشعار این هنرمند برجسته است؛ اشعاری که مخاطب را به سفری در قلمرو خیال، ناخودآگاه و تجربه‌های ناب شاعرانه دعوت می‌کنند و تصویری روشن از جهان منحصربه‌فرد هانری میشو ارائه می‌دهند.

«می‌روم،
بی‌آن‌که بدانم به کجا؛
راه از من پیش‌تر است
و جهان
هر لحظه چهره‌ای دیگر به خود می‌گیرد.»