کلاسیک های خواندنی / دیو و دلبر

کتاب «دیو و دلبر»، نوشتهٔ گابریل-سوزان بربو دو ویلنوو، نویسندهٔ فرانسوی قرن هجدهم، نخستین‌بار در سال 1740 منتشر شد. این افسانهٔ کلاسیک، که ریشه در داستان‌های فولکلور دارد، در نقاط مختلف جهان با روایت‌های گوناگون نقل شده، اما همیشه بر محور عشق واقعی و قدرت آن در رهایی و تحول تأکید دارد. بسیاری از کودکان و بزرگسالان این قصهٔ جاودان را می‌شناسند و نسخه‌های سینمایی متعددی از آن ساخته شده، اما این کتاب، نسخهٔ اصلی و کامل‌تری را ارائه می‌دهد که جزئیات غنی‌تر، شخصیت‌های بیشتر و عناصر پیچیده‌تری نسبت به اقتباس‌های بعدی دارد. مادام دو ویلنوو، یکی از نویسندگان پرکار زن در دوران خود، با این اثر، یکی از نخستین داستان‌های بلند ویژهٔ نوجوانان را خلق کرد و جهانی پر از جادو، فداکاری و کشف زیبایی درونی را به تصویر کشید. داستان دربارهٔ دختری زیبا و مهربان است که برای نجات پدرش، داوطلبانه به قصری اسرارآمیز می‌رود و با موجودی ترسناک روبه‌رو می‌شود. او در ابتدا از ظاهر او می‌ترسد، اما به تدریج با روحیهٔ واقعی‌اش آشنا می‌گردد و درمی‌یابد که زیر آن هیبت، قلبی نیک نهفته است. این روایت، با زبانی دلنشین و پر از شگفتی، خواننده را به سفری عاطفی دعوت می‌کند و پیامی ابدی دربارهٔ عشق فراتر از ظاهر را منتقل می‌نماید.

«تاجری بود که با شش فرزندش – سه پسر و سه دختر – در شهری بزرگ زندگی می‌کرد. همهٔ دخترانش زیبا بودند، اما کوچک‌ترین‌شان چنان دلربا و مهربان بود که همه او را "دلبر کوچک" می‌نامیدند و این نام تا بزرگسالی بر او ماند.»