کلاسیک های خواندنی / شاهزاده و بینوا

کتاب «شاهزاده و گدا»، نوشتهٔ مارک تواین، نویسندهٔ طنزپرداز و برجستهٔ آمریکایی، نخستین‌بار در سال 1881 در کانادا و سپس در 1882 در ایالات متحده منتشر شد. این رمان تاریخی و هجوآمیز، که یکی از نخستین تلاش‌های تواین در ژانر داستان تاریخی به شمار می‌رود، ماجرای دو پسربچهٔ کاملاً شبیه به هم را روایت می‌کند که در یک روز در لندن به دنیا آمده‌اند: ادوارد تودور، شاهزادهٔ ولز و وارث تاج‌وتخت، و تام کنتی، گدایی فقیر و خیابانی. این دو در دیداری اتفاقی، از شباهت شگفت‌انگیزشان حیرت می‌کنند و از سر بازیگوشی، لباس‌ها و نقش‌های یکدیگر را عوض می‌کنند. این تعویض ساده، زندگی‌شان را دگرگون می‌سازد؛ شاهزاده با لباس‌های کهنه، سختی‌های زندگی طبقات پایین جامعه را تجربه می‌کند و در خیابان‌های شلوغ و پررنج سرگردان می‌شود، در حالی که تام فقیر، در کاخ سلطنتی، با ترس از برملا شدن هویت واقعی‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند. تواین با قلمی شوخ و انتقادی، نابرابری‌های اجتماعی، بی‌عدالتی‌های قضایی و ارزش واقعی انسان فراتر از ظاهر را به تصویر می‌کشد و خواننده را به تأمل در این مسائل ابدی وامی‌دارد. این اثر کلاسیک، با زبانی زنده و پر از ماجراهای جذاب، همچنان برای خوانندگان جوان و بزرگسال دلنشین و آموزنده است.

«در تمام انگلستان فقط از نوزاد جدید، ادوارد تودور، شاهزادهٔ ولز، سخن بود که در پارچه‌های ابریشمی و ساتن پیچیده شده بود، بی‌خبر از این همه هیاهو، و نمی‌دانست که lordهای بزرگ و بانوان دربار مراقب و پرستار او هستند – و اصلاً برایش مهم هم نبود. اما از نوزاد دیگر، تام کنتی، که در پارچه‌های کهنه و فقیرانه پیچیده شده بود، هیچ سخنی نبود، مگر در میان خانوادهٔ گدایانی که او تازه به دردسرشان انداخته بود.»