کتابخانه کلاسیک/ سفرهای گالیور

«سفرهای گالیور»، هجویه‌ای طوفانی و جاودان از جاناتان سویفت، نویسنده‌ی بزرگ ایرلندی، نخستین بار در سال 1726 منتشر شد و به یکی از برجسته‌ترین آثار کلاسیک ادبیات انگلیسی بدل گشت. سویفت روزی گفته بود: «سفرهای گالیور را نوشتم تا دنیا را از خواب غفلت بیدار کنم، نه که آن را منحرف سازم.» این رمان، ماجراهای لموئل گالیور را روایت می‌کند؛ مردی که ابتدا جراح کشتی بود و سپس ناخدای چندین کشتی شد.

پس از غرق شدن کشتی‌اش، گالیور در سرزمین لیلی‌پوت به هوش می‌آید؛ جایی که مردمانی کوتاه‌قامت با دعواهای بی‌معنی بر سر شهرت و خوش‌تیپی، تمسخرآمیز به نظر می‌رسند. سفرهای بعدی او به سرزمین‌هایی با غول‌ها، اسب‌های فیلسوف‌مسلک و موجوداتی درنده‌خوی، دریچه‌ای نو به رفتارهای انسانی می‌گشاید و ضعف‌ها، خودخواهی‌ها و حماقت‌های بشر را برهنه می‌کند.

سویفت در این هجویه‌ی گزنده، انسان را چون حیوانی ناطق در آینه‌ای شکسته نشان می‌دهد؛ بازتابی بی‌پرده از غرور، تعصب و پوچی‌های اجتماعی و سیاسی زمانه‌اش. این اثر نه تنها سرگرمی‌ای خیال‌انگیز، بلکه تلنگری عمیق به وجدان خواننده است که نسل‌ها را به تأمل وامی‌دارد.

«من امیدوارم هرگاه بدان خواسته شد، علناً اقرار کنی که با اصرار و ترغیب مکرر خود، مرا وادار ساختی تا شرح بسیار ناقص و خام سفرهایم را منتشر کنم.»