کلاسیک های خواندنی / شاهدخت و گابلین

کتاب «شاهزاده خانم و گابلین‌ها»، نوشتهٔ جورج مک‌دونالد، نویسندهٔ اسکاتلندی و پیشگام ادبیات فانتزی، نخستین‌بار در سال 1872 منتشر شد و با تصاویر سیاه و سفید زیبا از آرتور هیوز همراه بود. این رمان کودکانهٔ کلاسیک، داستان پرنسس ایرن هشت‌ساله را روایت می‌کند که در قلعه‌ای دورافتاده و کوهستانی، زندگی‌ای تنها را با پرستارش می‌گذراند؛ پدرش اغلب غایب است و مادرش را از دست داده. ایرن که از وجود نژادی از گابلین‌های زیرزمینی – موجوداتی کینه‌توز که سال‌ها پیش تبعید شده‌اند – بی‌خبر است، در یک روز بارانی به کاوش در قلعه می‌پردازد و بانویی اسرارآمیز و مهربان را می‌یابد که خود را مادربزرگ بزرگش معرفی می‌کند. روز بعد، وقتی ایرن به بیرون می‌رود، گابلین‌ها او را تعقیب می‌کنند، اما معدنچی جوان و شجاعی به نام کوردی به کمکش می‌شاید. کوردی که در معادن کار می‌کند، رازهایی از گابلین‌ها می‌داند؛ از جمله ضعف پاهای نرم‌شان و نقشه‌های پنهان‌شان برای انتقام. مک‌دونالد با قلم جادویی خود، جهانی پر از شگفتی، شجاعت و ایمان خلق کرده که خوانندگان کوچک و بزرگ را به سفری هیجان‌انگیز در مرزهای واقعیت و خیال می‌برد و پیامی ابدی دربارهٔ اعتماد و خیرخواهی منتقل می‌کند.

«شاهزاده خانم کوچولو بود، شیرین و دوست‌داشتنی، و در آغاز داستان من، فکر می‌کنم حدود هشت سال داشت، اما خیلی زود بزرگ‌تر شد. چهره‌اش زیبا و سفید بود، با چشم‌هایی همچون دو تکه آسمان شب، که هر کدام ستاره‌ای در آبی‌شان حل شده بود.»